Το νέο email επικοινωνίας είναι πλέον το 1926.gr@gmail.com       

ΛΒΙΒ 2011 | KARPATY-Π.Α.Ο.Κ.

18/08/2011 - ΕΚΔΡΟΜΕΣ

Το να περιγράψεις μια εκδρομή πόσο μάλλον οδική για κάποιον προορισμό 1500 χλμ. μακριά  μέσα από λίγες γραμμές κειμένου μόνο εύκολο δεν είναι. Το να είσαι ΠΑΟΚ άλλωστε το ζεις και ορισμένα συμβάντα και συναισθήματα είναι τόσο έντονα που κάθε λέξη, φράση, πρόταση και κείμενο είναι φτωχά για να περιγράψουν όσα βίωσες.
  Θεωρώ σημαντικό να πω ότι προσωπικά και κατά την γνώμη μου οπαδικά ο ΠΑΟΚτσής πρέπει να προτιμάει την οδική εκδρομή. Οι λόγοι που το λέω αυτό είναι πολύ απλοί και εύκολα κατανοητοί για όσους έχουν ταξιδέψει με ΠΑΟΚ έστω και μια φορά.
Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει προσπάθεια δαιμονοποίησης της για παράδειγμα αεροπορικής εκδρομής άλλωστε πολλές φορές το χαμηλό κόστος σε συνδυασμό με την έλλειψη χρόνου-άδειας μας καταστούν αναγκαία μια φτηνή (εφόσον βρεθεί) και γρήγορη μετάβαση. Από της δεκαετίες του ’70 και μετά ο ΠΑΟΚτσής γέμιζε τρένα και πούλμαν για να σταθεί στο πλάι της ΠΑΟΚάρας τόσο για της καθόδους στο μπουρδέλο της Αθήνας και γενικότερα εντός Ελλάδος όσο και για της εκδρομές στο εξωτερικό όπως για παράδειγμα δεκαετία ΄80 δύο φορές με Σεβίλλη ,Νάπολι, Μόναχο κ.τ.λ.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι έτσι σφυρηλατήθηκε ο λαός του ΠΑΟΚ και έγινε μια οικογένεια που πολλοί γνωριστήκαν , χτίσθηκαν φιλίες και γερά δεσμά για δεκαετίες ως και σήμερα. Το γεγονός αυτό δηλαδή ότι η ΠΑΟΚτσήδικη οικογένεια ήταν αλυσίδα με ατσάλινους κρίκους, ότι ο ένας έβαζε πλάτη για τον άλλον, μοιραζόταν λεφτά, φαγητό κτλ ενίσχυσε κατά πολύ την δημιουργία του τίτλου « ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΠΑΟΚ».
Στην οδική γνωρίζεις τα αδέρφια σου ο καθένας με την τρέλα και τις ιδιαιτερότητες του βέβαια, δημιουργείς γνωριμίες ,φιλίες που με το πέρασμα του χρόνου πιθανό να ενισχυθούν, επίσης είναι ένα σχολείο για τους νέους (σε εκδρομές) για το πώς μάθαμε τον ΠΑΟΚ και να εκδράμουμε για αυτόν και τέλος πολύ σημαντικό γεφυρώνεται το αυτοκαταστροφικό χάσμα  δημιούργημα της εποχής μας για κακούς συνδεσμίτες, αλήτες κ.τ.λ. Δεν είναι τυχαίοότι παλαιότερα που γινόταν μαζικές οδικές εκδρομές ακόμα και ο πιο συντηρητικός φίλαθλος (σίγουρα εξαιρέσεις υπήρχαν) σεβόταν τον αδερφό του και αντίστροφα και δεν τον έκραζε από ράδια και λοιπά μέσα. Την εποχή που ζούμε με την «επανάσταση» επικοινωνιών (ιντερνέτ, ράδια, τύπος) ο καθένας έχει άποψη για όλα πάντα ανώνυμα , ένας τρόπος λοιπόν ουσιαστικός για να γεφυρωθεί το χάσμα κατά την άποψη μου είναι οι περισσότερες και μαζικότερες οδικές εκδρομές και φυσικά η συμμετοχή.
   Στα της εκδρομής ελπίζοντας να μην κούρασα ιδιαίτερα. Τέσσερα πούλμαν ξεκίνησαν Βόρειοι, Τριανδρία-Καβάλα την Δευτέρα και την Τρίτη  Νεάπολη-Έυοσμος «LEMMY» και της ΘΥΡΑΣ 4 που δυστυχώς λόγω προβλημάτων με το ταξιδιωτικό γραφείο στα σύνορα Ουκρανίας την ημέρα του ματς  αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω Ελλάδα. Είδηση που
μας στεναχώρησε για την ταλαιπωρία και πίκρα των αδερφών μας.
Αναχώρηση Δευτέρα 22/08/2011 ώρα 9.30 πμ από Τούμπα  και με τα πολλά και μετά από κάποιες σύντομες στάσεις εφοδιασμού,
ανεφοδιασμού και χαλαρώματος κατά της 19.00 φτάνουμε Βελιγράδι όπου τα αδέρφια Παρτιζάνοι στην στάση που κάναμεμας εφοδίασαν με τρόφιμα ,νερά που ήταν ότι ακριβώς χρειαζόμασταν εκείνη την στιγμή για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας αφού είχαμε προγραμματίσει να μην  κάνουμε διανυκτέρευση και να φτάσουμε μεσημέρι Τρίτης στο Λβιβ.
Αφού ευχαριστήσαμε τα παιδιά της Παρτιζάν και δώσαμε ραντεβού για την επιστροφή συνεχίσαμε στους ίδιους ρυθμούς το ταξίδι, καθόλη την διάρκεια στο πούλμαν σε ρυθμούς Νικολαΐδη, Τρύπες, trance και για πολύ λίγο (ευτυχώς) λαϊκά το κλίμα εξαιρετικό ,συνθήματα αυτοσχέδια και μη, πειράγματα και το κυριότερο καθόλου γκρίνια και μιζέρια.

« ΡΩΣΙΑ-ΟΥΚΡΑΝΙΑ,  ΠΟΛΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΣΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗΝ,ΠΑΟΚ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ,-ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΣ
-ΝΑΡΚΩΜΑΝΕΙΣ-»

Οι ανεφοδιασμοί αλά ΠΑΟΚ συνεχίζονται όπως και οι καθυστερήσεις στα σύνορα με τα γνωστά κόλπα που κάνουν τελωνειακοί και μπάτσοι, δώσε διαβατήριο ,πάρε διαβατήριο…..
Βαριά βαριά κάνα μισάωρακι ύπνο να στρώσει η κατάσταση λίγο και ξανά στις επάλξεις «κάνα ποτήρι κάνας πάγος παίζει καμιά κρύα μπύρα;» και η νύχτα συνεχίζεται στους ίδιους ρυθμούς μέχρι να φτάσουμε πρωί σύνορα Ουγγαρίας- Ουκρανίας όπου μετά από μικρή πάλι καθυστέρηση μπήκαμε στο τελευταίο 5ώρο για τον προορισμό μας.Διασχίζοντας τμήμα των Καρπαθίων και της ουκρανικής υπαίθρου η αναμονή κατά της 15.00 περίπου λαμβάνει τέλος και φτάνουμε στο Λβιβ.Μπαίνοντας στην πόλη αντικρίζουμε μια διαφορετική εποχή πλακόστρωτοι δρόμοι,
κλασσικά κτήρια,πάρκα,πολύ κόσμος στους δρόμους και ειδικά στις
στάσεις λεωφορείων και γενικότερα μια όμορφη εικόνα.Αυτό που δεν είδαμε πέρα από μια μπουτίκ είναι η παρουσία της Καρπάτι στην πόλη και την οδική συμπεριφορά των ουκρανών που την διαπιστώσαμε λίγες ώρες μετά. Δεν είναι υπερβολή να πω ότι αναθεώρησα την πεποίθηση μου ότι οι έλληνες είναι οι χειρότεροι και πιο επικίνδυνοι οδηγοί στον πλανήτη,τρελά ζιγκ ζαγκ,σφήνες,γκαζιές και φρεναρίσματα στα όρια της τράκας. ‘Άλλα σχέδια οι Ουκρανοί.
Αφού έγινε ο καταμερισμός δωματίων , ντουζάκι και λίγο χαλάρωμα λάου λάου κάναμε και την πρώτη βόλτα στο κέντρο της πόλης. Με το ταξί κάνα πεντάλεπτο από την κεντρική πλατεία και αφού την ακούσαμε για πρώτη φορά με του ραλίστες του Λβίβ είδαμε πολύ κόσμο να κάνει την βόλτα του στο χαλαρό και γενικότερα μια ήσυχη ατμόσφαιρα. Οι τιμές σε φαγητά, ποτά και λοιπά σχέδια πάραπολύ φτηνές κάτι που ευνοούσε σαφώς της σχεδόν άδειες τσέπες μας. Φαγητό κομπλέ με πιόμα μαζί έβρισκες από 5 ως 10 ευρώ ανά άτομο, μπύρα μισόλιτρη στα 2 ευρώ,τσιγάρα με 1 ευρώ το πακέτο και γενικότερα ότι πρέπει για να βγει καλά η εκδρομή.
Νυχτερινά μαγαζιά είχε ελάχιστα 2-3 μπυραρίες που έμεναν ανοιχτές ως τα ξημερώματα και κάποια κλαμπάκια – μπαράκια εκ των οποίων σε μερικά υπήρχε αυστηρό dress code και ψαχτήρι, κάτι που σημαίνει αναστροφή…. Με τον έναν ή άλλον τρόπο έγινε και η πρώτη γνωριμία με τα ξακουστά κορίτσια του Λβίβ που και …ανοιχτά εμφανίστηκαν αλλά και πάντα με το χαμόγελο αν και αδύνατο να συνεννοηθείς πολλές φορές ακόμα και για βασικά πράγματα. Ακόμα και στα μαγαζιά πάντως ήταν εμφανές ότι υπήρχε καλή διάθεση για παρέα και το απαραίτητο χαλάρωμα....

   Η δεύτερη μέρα κύλησε από το πρωί κάπως παρόμοια με την διαφορά ότι πλέον στην πόλη εμφανίστηκε πιο έντονα το ασπρόμαυρο στοιχείο και οι βόλτες πάνω κάτω με τα χρώματα του ΠΑΟΚ μας. Αραλίκι σε καφέ, μπυραρίες και φαγάδικα ,βόλτες και αναμονή για την μεγάλη Πέμπτη. Την ίδια μέρα αργά έφτασαν και τα άλλα 2 πούλμαν με τα αδέρφια μας. Συνοπτικά αν πρέπει να περιγράψουμε το Λβιβ και την παρουσία μας εκεί η εικόνα είναι θετική αλλά αρνητική εντύπωση μας έκανε η δυσκολία συνεννόησης ακόμα και με τα πιο απλά αγγλικά για βασικά πράγματα και ειδικά για άλλα κανονίσματα σε μία πόλη και χώρα που ετοιμάζεται να φιλοξενήσει το ΕΥΡΩ 2012,οι προβλέψεις για όσους πάνε δεν είναι και καλές ,άντε εμείς λόγω ΠΑΟΚ ξέρουμε να βρίσκουμε την άκρη μας αλλά δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον μπουρζουά δυτικοευρωπαίο να βγάζει εύκολα άκρη. Μέρα Πέμπτη πρωί συγκέντρωση στο ξενοδοχείο για τα κανονίσματα της μετάβασης αργότερα στο γήπεδο άλλοι ξεκίνησαν την προετοιμασία εκεί άλλοι έσπασαν για λίγο στην πόλη όπου το κέντρο ήδη ζούσε ΠΑΟΚτσήδικους ρυθμούς. Κάπου εκεί ήρθαν και τα δυσάρεστα νέα με το πούλμαν της Θύρας 4 πού φράκαρε στα σύνορα Ουκρανίας και ακόμα και να περνούσε οριακά προλάβαινε το ματς. Αργότερα μάθαμε ότι τελικά ξεκίνησε την επιστροφή για Ελλάδα. Δυστυχώς.
Αργά το απόγευμα αρχίζει η παράδοση δωματίων,τελευταία τσεκαρίσματα, καβάντζες για το ταξίδι και περιμένουμε το πούλμαν τον Βορείων για να πάμε μετά μαζί να ενωθούμε με τα παιδια από Δυτικά σε άλλο ξενοδοχείο. Για να γίνει αυτό βέβαια οι τοπικοί ένστολοι τσολιάδες θεώρησαν απαραίτητο να μας κάνουν 1 ώρα βόλτα στους περιφερειακούς του Λβίβ.
Τέλος καλά όλα καλά  και πλέον και τα τρία πούλμαν ξεκινήσαμε μαζί  για το γήπεδο της Καρπάτι,τραγούδι για την ΠΑΟΚάρα ,διάθεση και φυσικά το απαραίτητο κόζι για να είμαστε κομπλέ.Φτάνοντας στο γήπεδο αντικρίσαμε πάρα πολύ μεγάλο αριθμό αστυνομικών κατά μήκος και  περιφερειακά της εισόδου σε αναλογία τουλάχιστον τρείς προς έναν σε σχέση με εμάς. Βγαίνοντας από τα πούλμαν με ΠΑΟΚ ΟΛΕ και αποφασισμένοι να φτύσουμε λαρύγγια  οι ουκρανοί μας έβγαζαν φωτογραφίες και γενικά κοιτούσαν σαν να είδαν τον Χριστό φαντάρο.
Κάτι ψευτομαγκιές πίσω από τις πλάτες των μπάτσων μόλις ήρθαμε λίγο πιο κοντά σταμάτησαν και σιγά σιγά φτάνουμε στο πέταλο.
Τα πανιά απλώνονται(σχετικά πολλά είναι αλήθεια) παίρνουμε τις θέσεις μας και αρχίζουμε το τραγούδι με φωνή και ψυχή όπως πρέπει πάντα και παντού. Περίπου 250 στο πέταλο(μαζί και τα αδέρφια από Γερμανία - Βέλγιο) και άλλοι 50 στα επίσημα δηλαδή περίπου μια τριακοσάρα  Ουκρανία αυγουστιάτικα, θα μπορούσαμε και καλύτερα βέβαια άλλα μια χαρά.
   Το ματς ξεκινάει και δεχόμαστε κάποια πίεση αν και χάνουμε στο πρώτο ημίχρονο 2 καλές ευκαιρίες. Σε επίπεδο κερκίδας μπορούμε να πούμε ότι όσοι ήταν εκεί τα έδωσαν όλα, φωνή ασταμάτητα και διάρκεια μεγάλη ,γενικότερα ένα πέταλο που το ευχαριστιέσαι σαν οπαδός και με τρελά αμπαλαέα σφήνα για χαλάρωμα. Να σημειώσουμε ότι και οι ουκρανοί ήταν ιδιαίτερα καλοί και φωνακλάδες πάντα σχετικά με την πόλη και την ομάδα που υποστηρίζουν τα ξεσπάσματα τους ήταν μαζικά και έντονα. Από διάρκεια, φωνή και τρέλα βέβαια σαν τον ΠΑΟΚ δεν έχει… δεν τίθεται θέμα νίκης στο πέταλο απλά  όταν βλέπουμε κάτι το αναφέρουμε χωρίς κόμπλεξ και άλλα χαζά. Το ημίχρονο λήγει 1-0 εις βάρος μας λόγω ενός εντελώς χαζού πέναλτι  που έκανε ο Έττο που με την κίνηση του δίνει το δικαίωμα στον κόρακα να το  σφυρίξει ενώ δεν υπάρχει.Στην διάρκεια της ανάπαυλας είχαμε ανεφοδιασμό από τα stand  οπού για κακή μας τύχη η μπύρα ήταντζούφια και πολλοί πήραμε ένα πράμα που νομίζαμε ήταν μπύρα άλλα ήταν κάτι από μήλο σε κρασί φάση,. Ξεκινάει το δεύτερο και η αλήθεια είναι ότι παρά τοάγχος ξέραμε ότι η πρόκριση είναι δική μας έτσι σε ένα φάουλ του Λίνο ο Σωτήρης Μπαλάφας πετάχτηκε και με πλασέ έκανε το 1-1 που μας απογείωσε.
Γκολ και ξέσπασμα τόσο στο πέταλο μας όσο και μέσα στο γήπεδο. Μέχρι να λήξει το ματς μας ακυρώνουν άδικα ένα γκολ και χάνουμε 2 ευκαιρίες ακόμα. Το σφύριγμα της λήξης μας βρίσκει με την πρόκριση και χαρούμενους και αυτό έχει σημασία. Παίκτες και προπονητής παίρνουν το χειροκρότημα που τους αναλογεί και τα μυαλά μας ήδη είναι στην κλήρωση της επόμενης μέρας. Η αναχώρηση μας γίνεται χωρίς πρόβλημα και αφού αποχαιρετιστήκαμε ο καθένας τράβηξε για τον προορισμό του.Λίγο μετά τα μεσάνυχτα αναχωρήσαμε και φυσικά
τα επινίκια συνεχίζονται στο πούλμαν ,με τους ανεφοδιασμούς που λέγαμε αλά ΠΑΟΚ , πιόμα καιτραγούδι. Με τα πολλά οι τόνοι κάπως έπεσαν και το ξημέρωμα μας βρίσκει σύνορα με Ουγγαρία 6.30 πμ αυτό που δεν ξέραμε είναι ότι θα φεύγαμε μετά από  8 ώρες και κάτι από εκεί. Στην αρχή νομίζαμε είναι θέμα μιας ώρας άντε βαριά 2 αλλά πέσαμε πολύ έξω. Για μια απόσταση 500 μέτρα μείναμε εκεί ως της 14.30 και ο λόγος ήταν ότι οι Ουκρανοί και Ούγγροι ξεψάχνιζαν όλα τα βανάκια και οχήματα μπροστά μας μέχρι και ταπετσαρίες ξήλωναν σε ορισμένους. Εκεί δικαιώθηκε και το σύνθημα  :

« ΡΩΣΙΑ-ΟΥΚΡΑΝΙΑ,  ΠΟΛΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΣΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗΝ,ΠΑΟΚ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ,-ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΣ
-ΝΑΡΚΩΜΑΝΕΙΣ-»

Με τα πολλά και αφού μας βγήκε η ψυχή από την αγανάκτηση ξεκινήσαμε και ήδη τα αδέρφια που είχαν την ευθύνη οργάνωσης της εκδρομής έκαναν κινήσεις για να μην χάσουμε την διανυκτέρευση Βελιγράδι αλλάζοντας τον προορισμό με Βουδαπέστη που ήταν εφικτό να φτάσουμε μέσα σε λίγες ώρες. Όλα πήγαν καλά και κατά της  18.00 ήμασταν στο ξενοδοχείο μας.Αφού δοθήκαν κάποιες πληροφορίες άλλοι άραξαν μέσα άλλοι βγήκαν στην πανέμορφη πρωτεύουσα της Ουγγαρίας. Το κέντρο της πόλης σφύζει από ζωή και πολύ ωραίες γυναίκες αν και στην συγκεκριμένη περιοχή είναι λίγο τσιμπημένες οι τιμές και θέλει λίγο τα μάτια ανοιχτά. Αργά το βράδυ μετά τα απαραίτητα ποτά , μπύρες κ.τ.λ. επιστροφή για ξεκούραση αφού επόμενη μέρα θα ξεκινούσαμε κατά της 12 για την επιστροφή όπως και έγινε.Τελευταία στάση πριν μπούμε Σερβία και είπαμε να δώσουμε τα λίγα ουγγρικά φράγκα που μας απόμειναν με αντάλλαγμα να γεμίσουμε το πούλμαν με προμήθειες και πάλι ΠΑΟΚσήδικα.Η εκδρομή κυλάει ομαλά πλέον και έχουμε όλα όσα είναι απαραίτητα για τον προορισμό μας που θα ήταν η πόλη Leskovac για την συνάντηση με τα αδέρφια μας από τον τοπικό σύνδεσμο της Παρτιζάν. Πάλι φαγώσιμα, μπύρες, συνθήματα μαζί μας και αρκετή κουβέντα για τα δικά μας και τα δικά τους θέματα σε όλα τα επίπεδα.
Ένα «Хвала» (ευχαριστώ) δεν είναι αρκετό για αυτό που έκαναν και έτσι με την υπόσχεση για ανταπόδοση και καλό αντάμωμα μπήκαμε στο τελευταίο στάδιο της επιστροφής.
  Κυριακή 28-08-2011 και ώρα 4 πμ περίπου πατήσαμε Ελλάδα και κατά τις 6 πμ ήμασταν Θεσσαλονίκη έξω από την Τούμπα .Το ραντεβού για την επόμενη φυσικά δόθηκε με τον ΠΑΟΚ μας να μας έχει και πάλι στο πλευρό του. Λίγο ξεκούραση, ύπνος , καφεδάκι γιατί το απόγευμα έχει ματς με Ξάνθη ……
   Επόμενη προορισμοί Καζάν, Δουβλίνο και Λονδίνο και ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα, τα διοικητικά που μας πληγώνουν συχνά και την μιζέρια αυτής της χώρας ο ΠΑΟΚτσής θα είναι εκεί αγκαλιά με τα αδέρφια του να φωνάζει μέχρι αναισθησίας για να νιώθει τι εστί BIZIM ΠΑΟΚ , για την φανέλα, το έμβλημα και τον τεράστιο ΛΑΟ του..….

• PAOK FANS Τεύχος Σεπτεμβρίου 2011-Λβιβ

• PAOK FANS Τεύχος Σεπτεμβρίου 2011-Λβιβ